Problem z łupieżem

Mówiąc o łupieżu myślimy o białych paprochach na włosach i ramionach, bo to najbardziej pospolita postać łupieżu. Kiedy pojawia się taki problem, zaopatrujemy się w szampon przeciwłupieżowy i rozpoczynamy z nim walkę. Niekiedy sprawa nie jest jednak tak prosta do załatwienia, łupież bowiem może przybrać postać trudną do wyleczenia, wymagającą konsultacji lekarskiej.

Łupież jest efektem nadmiernego złuszczania zrogowaciałej warstwy naskórka. Proces ten zachodzi u każdego człowieka i do czasu, kiedy nie jest intensywny, nie jest to problem. Łupież może być wynikiem osłabienia organizmu, zaburzenia hormonalnego, podatności na alergie, ale i stosowaniu niewłaściwych zasad higieny. Na rozwój łupieżu ma także wpływ przebywanie w chłodnych i wilgotnych pomieszczeniach.

Łupież to nie tylko białe paproszki widoczne na ubraniach (łupież suchy, nazywany także łupieżem zwykłym), może przybierać on różne postacie.

Zdecydowanie trudniejszą odmianą łupieżu jest łupież tłusty, charakteryzujący się znacznie większymi kawałkami złuszczającego się naskórka, który przybiera barwę żółtą i jest tłusty. Łupież może wystąpić także w okolicach klatki piersiowej, przybiera postać żółtawych, brunatnych lub różowych plamek. Jest to łupież pstry, który występuje po okresie dojrzewania. Jeśli dostrzeżemy na tułowiu, kończynach różowe, złuszczające się plamy o średnicy kilku centymetrów najprawdopodobniej mamy do czynienia z łupieżem różowym Giberta. Odmiana ta nie jest uciążliwa, najczęściej znika samoistnie w ciągu 6 tygodni od pojawienia się. Jeśli plamom towarzyszy świąd, zaleca się stosowanie hydrokortyzonu. Inną odmianą łupieżu, na którą chorują głównie mężczyźni, jest łupież rumieniowy. Daje się zdiagnozować po ciemnoczerwonych lub brunatnych plamach ulokowanych na udach oraz w okolicy moszny. Kolejny rodzaj łupieżu, atakujący głównie dzieci i osoby młode to łupież biały, który występuje głównie na twarzy i na kończynach i przybiera postać białych plam. Towarzyszą mu swędzenie a walka z nim jest często długotrwała.

By pozbyć się łupieżu konieczne jest zastosowanie leczenia, które polega na zmniejszeniu złuszczania naskórka oraz łagodzeniu świądu, który bywa uciążliwy i przeszkadza w skutecznym leczeniu.

Pierwszym środkiem, który warto wypróbować do zwalczenia łupieżu jest szampon przeciwłupieżowy. W swoim składzie posiada szereg substancji pomocniczych: kwas salicylowy, cynk, selen, siarka czy smoła pogazowa. Zawarty w szamponie ketokonazol czyni szampon bardziej skutecznym. Kiedy jednak stosowanie szamponu nie wystarcza sięgnąć można po maści i kremy. Ważna jest jednak wizyta u dermatologa, by oszacować, jakie stężenie i rodzaj substancji jest konieczne na występujący łupież. Kiedy oprócz łupieżu cierpimy na uporczywe swędzenie możemy zastosować specjalne maści łagodzące to uczucie.

Większość osób próbuje zwalczyć łupież na własną rękę próbując szamponów przeciwłupieżowych. Jeśli jednak kolejna butelka szamponu nie daje oczekiwanych rezultatów, nie warto testować w nieskończoność. Warto natomiast odwiedzić gabinet lekarski i uzyskać fachową pomoc, gdyż odkładanie wizyty „na potem” nie wpłynie pozytywnie na rozwój problemu, nie miejmy złudzeń: on sam nie zniknie.